Co to jest guarana?
Guaranę odkrył w XVIII w. niemiecki botanik Paullini, nazwa botaniczna guarany pochodzi właśnie od jego nazwiska: Paullinia cupana.
Indianie, zamieszkujący amazońskie lasy deszczowe, od tysięcy lat czerpią korzyści zdrowotne z guarany,
nazywanej przez nich "darem od Boga", czy też "eliksirem młodości".
Znane są również doniesienia o wykorzystywaniu w dorzeczu Amazonki guarany jako środka płatniczego używanego w handlu.
Guarana występuje w całym dorzeczu Amazonki i Pary (Brazylia).
Od niepamiętnych czasów guarana była znana ludom tubylczym tych rejonów, które zażywały ją w różnych postaciach dla
podniesienia sprawności fizycznej i psychicznej w stanach wzmożonego wysiłku. W Europie uznano te walory guarany a
niektórzy sprzedawcy reklamowali ją nawet jako afrodyzjak.
Guarana to roślina pnąca dochodząca nawet do 10 m wysokości.
Najczęściej jednak można ją spotkać w postaci wiecznie zielonego płożącego się krzewu o liściach parzystopierzastych,
złożonych z dwóch par podłużnych, brzegiem ząbkowanych listków, dochodzących do 40 cm długości.
Roślina wytwarza kwiatostany groniaste, osadzone w kątach liści. Pojedyńcze kwiaty są drobne, pachnące, koloru białego.
Owocem jest gruszkowata, czerwona torebka zawierająca czarne nasiona.
Nasiona tworzą pęk. Owoc po obraniu jest czerwony, z odcieniem pomarańczowym i żółtym, częściowo otwiera się,
ukazując nasiona.
|
|
 |
 |
 |
